Kwiaty zła

Kwiaty zła (Les fleurs du mal), znane również po polsku jako Kwiaty grzechu to zbiór wierszy opublikowany przez Charlesa Baudelaire’a w roku 1857.

Od 1845 roku Baudelaire zapowiadał wydanie zbioru wierszy pod nazwą Lesbijki (Les Lesbiennes), później miał on nosić tytuł Otchłań (Les Limbes) i opisywać siedem grzechów głównych, którymi rządzi Nuda,
co zapowiada pierwszy wiersz zbioru — Do czytelnika. Zbiór, dedykowany Théophile’owi Gautier,
dzieli się na sześć części, pogrupowanych tematycznie:

  • Spleen i ideał
  • Obrazy paryskie
  • Wino
  • Kwiaty zła
  • Bunt
  • Śmierć

Bezpośrednio po wydaniu Kwiatów zła przeciwko autorowi wytoczono proces o obrazę dobrych obyczajów dotyczący 13 ze 100 wierszy. W wyniku procesu Baudelaire musiał zapłacić grzywnę 300 franków (zmniejszoną później do 50 franków) i usunąć sześć wierszy. W drugim wydaniu z roku 1861 autor pominął zakazane sześć wierszy, dodał 32 wiersze i nową część Obrazy paryskie. W trzecim, pośmiertnym wydaniu z roku 1868 z przedmową poety Théophile’a Gautiera przywrócono zakazane wiersze i dodano 25 wierszy, w tym zawartość zbioru Épaves (Szczątki), wydanego w Brukseli w 1868 roku.

Na polski przekładali Kwiaty zła między innymi Wiktor Gomulicki, Antoni Lange i Zofia Trzeszczkowska, Stanisław Korab-Brzozowski, Czesław Jastrzębiec-Kozłowski, Bohdan Wydżga, Marian Piechal.

Gemmoterapia

Gemmoterapia (mieristemoterapia) - dział ziołolecznictwa wykorzystujący w celach leczniczych jako surowiec pączki roślin. Napary, odwary, płukanki i okłady przygotowuje się z pączków liściowych, pączków pędów, pączków kwiatów, pączków korzeni, pączków kłączy lub pączków bulw.

Nazwa pochodzi od łac. Gemmae = pączki

Tamaryszek francuski

Tamaryszek francuski (Tamarix gallica) jest gatunkiem z zach. wybrzeży Morza Śródziemnego. Roślina jest krzewem liściastym wyrastającym do 3m wysokości. Kwitnie od czerwca do sierpnia, kwiaty różowe zebrane w grona. Gatunek dość wytrzymały na mróz. Stosowany jako roślina ozdobna ze względu na różowe kwiaty, m.in. w parkach i skwerach zieleni miejskiej.

Sierpik

Sierpik (łac., ang. drepanium) – rodzaj kwiatostanu, z grupy wierzchotek jednoramiennych. Wszystkie kwiaty wyrastają na szypułkach po jednej tylko stronie głównego pędu. Gdy patrzymy na kwiatostan z góry widać, że ułożone one są w jednej linii.

W sierpiku kwiat wyrasta na szczycie pędu kończąc jego wzrost. Gdy główny pęd zakończy wzrost, zaczynają się rozwijać pędy boczne, każdy z kwiatem na szczycie. Kwiaty w sierpiku kwitną poczynając od środka, na zewnątrz. Ten typ kwiatostanu występuje np. u żywokostu, niezapominajki. Bardzo podobny do siepika jest skrętek, który różni się tylko tym, że widziany z góry ma kwiaty ułożone nie w linii prostej, lecz zygzakowato.

Hydrogamia

Hydrogamia, wodopylność – zapylenie kwiatów za pomocą wody. Występuje u niektórych roślin związanych ze środowiskiem wodnym, których kwiaty wykształcają się pod wodą, jak np. u zamętnicy (Zannichellia), |rogatka (Ceratophyllum), jezierzy (Najas), zostery (Zostera) i in. Może być podwodne, lub nawodne.

W kwiatach przystosowanych do zapylenia podwodnego (np. u rogatka), pylniki mają uproszczoną budowę, a ich pyłek jest cięższy od wody. Kwiaty są szeroko rozchylone, a znamię słupka jest lejkowate, by łatwiej wychwycić pyłek. W kwiatach zapylanych nad wodą kwiaty żeńskie znajdują się na powierzchni wody. Ziarna pyłku są zwykle pozbawione warstwy chroniącej je od wyschnięcia, mają wydłużony kształt, a często zaraz po opuszczeniu pylników wytwarzają łagiewkę pyłkową. Dzięki temu mogą być łatwo unoszone przez wodę. U nurzańca (Vallisneria), który jest rośliną podwodną, kwiaty męskie natomiast odrywają się w całości od rośliny i unoszone przez wodę docierają do kwiatów żeńskich. Posiadają pęcherzyk powietrza, który unosi je na powierzchni wody. Kwiaty żeńskie po zapyleniu są wciągane do wody przez skręcającą się spiralnie łodyżkę.

Czarne kwiaty. Białe kwiaty

Czarne kwiaty. Białe kwiaty - cykle prozy Norwida. Drukowane w Czasie w latach 1856-1857. W obydwu autor nie starał się narzucać sobie jakiegokolwiek stylu literackiego - zależało mu na wierności faktom. Uważane za arcydzieło polskiej prozy.

Czarne kwiaty - przymiotnik “czarne” oznacza żałobny lub nekrologiczny charakter zapisków. Opisują spotkania i rozmowy z poetą Stefanem Witwickim, Chopinem, Słowackim, Mickiewiczem i malarzem Delaroche’m. Zawierają także wspomnienie o nagłej śmierci nieznanej Norwidowi “podobno Irlandki”.

Białe kwiaty - Tworzą zbiór fragmentów zaczerpniętych z dziennika autora. Zawierają opisy estetyki ciszy, nieobecności i “przemilczenia”, charakterystycznego dla twórczości Norwida. Brak w tym cyklu patosu i pretensjonalnej ekspresywności.

Koszyczek

Koszyczek (łac. anthodium, calathidium, ang. anthodium, head) jest typem kwiatostanu groniastego. Na szerokim dnie kwiatowym gęsto osadzone są bezszypułkowe, zwykle drobne kwiaty. Mogą to być same rurkowate kwiaty (jak np. u ostów) lub wyłącznie kwiaty języczkowe (jak np. u mlecza). Najczęściej jednak na zewnątrz, jako kwiaty brzeżne umieszczone są kwiaty języczkowe, a wewnątrz kwiaty rurkowate (jak np. u słonecznika). Zewnętrzne kwiaty brzeżne pełnią wówczas zwykle rolę powabni, mającej za zadanie zwabianie owadów, są duże i barwne, często też bezpłodne. Kwiaty w koszyczku z zewnątrz otoczone są łuskami okrywy. Często kielich kwiatów przekształcony jest w puch kielichowy. U podstawy poszczególnych kwiatów w koszyczku często znajduje się łuseczka zwana plewinką, będąca przekształconą przysadką.

Koszyczek występuje u roślin z rodziny astrowatych (złożonych). Należy do grupy kwiatostanów otwartych, w których ciągle rozwijają się nowe kwiaty. Najstarsze kwiaty znajdują się na zewnętrznych częściach koszyczka, czym bliżej jego środka, tym młodsze kwiaty.

Koszyczek

Koszyczek (łac. anthodium, calathidium, ang. anthodium, head) jest typem kwiatostanu groniastego. Na szerokim dnie kwiatowym gęsto osadzone są bezszypułkowe, zwykle drobne kwiaty. Mogą to być same rurkowate kwiaty (jak np. u ostów) lub wyłącznie kwiaty języczkowe (jak np. u mlecza). Najczęściej jednak na zewnątrz, jako kwiaty brzeżne umieszczone są kwiaty języczkowe, a wewnątrz kwiaty rurkowate (jak np. u słonecznika). Zewnętrzne kwiaty brzeżne pełnią wówczas zwykle rolę powabni, mającej za zadanie zwabianie owadów, są duże i barwne, często też bezpłodne. Kwiaty w koszyczku z zewnątrz otoczone są łuskami okrywy. Często kielich kwiatów przekształcony jest w puch kielichowy. U podstawy poszczególnych kwiatów w koszyczku często znajduje się łuseczka zwana plewinką, będąca przekształconą przysadką.

Koszyczek występuje u roślin z rodziny astrowatych (złożonych). Należy do grupy kwiatostanów otwartych, w których ciągle rozwijają się nowe kwiaty. Najstarsze kwiaty znajdują się na zewnętrznych częściach koszyczka, czym bliżej jego środka, tym młodsze kwiaty.

Jednopienność

Jednopienność - u roślin jest to występowanie męskich i żeńskich narządów rozrodczych (gametangii), czyli obydwu rodzajów kwiatów jednopłciowych, u tego samego osobnika. Jednopienność występuje np. u niektórych mszaków i u wielu roślin naczyniowych. Jednopienne mogą być zarówno rośliny nagonasienne (np. sosna), jak i okrytonasienne (np. brzoza).

U jednopiennych mszaków organy płciowe męskie, czyli plemnie i organy płciowe żeńskie czyli rodnie występują na tym samym osobniku. U roślin jednopiennych na jednym osobniku występują kwiaty męskie i kwiaty żeńskie. Jednopiennymi roślinami są np. kukurydza, leszczyna, sosna, brzoza, olsza. Przeciwieństwem jednopienności jest dwupienność.

Zarówno jednopienność, jak i dwupienność jest jedną ze strategii roślin mającą na celu uniknięcie niekorzystnego dla większości roślin samozapylenia.

Rozdzielnopłciowość

Rozdzielnopłciowość, gonochoryzm - zjawisko występowania w obrębie jednego gatunku osobników dwóch odmiennych płci: samca i samicy. Jeden osobnik wytwarza tylko jeden rodzaj gamet. Tzn dzieli się też na męskie i żeńskie.

Wśród roślin wyższych dość częste jest występowanie na jednym osobniku rozdzielnopłciowych kwiatów, tzn. męskich, zawierających tylko pręciki i żeńskich, zawierających tylko słupki. Rzadziej zdarzają się gatunki o rozdzielnopłciowych osobnikach, produkujących tylko męskie lub tylko żeńskie kwiaty.

Rozdzielnopłciowość częstsza jest u roślin nagonasiennych (np. miłorząb, welwiczia, sagowce), bardzo rzadka wśród roślin okrytonasiennych (np. wierzby, topole, pokrzywy, szczawie, palmy). Rozdzielnopłciowe kwiaty występują u roślin z rodziny szpilkowych.

Źródła :

http://portalwiedzy.onet.pl/42064,,,,rozdzielnoplciowosc,haslo.html

Leszczynowate

Leszczynowate (Corylaceae Mirb. ) - rodzina drzew i krzewów należąca do rzędu leszczynowców. Znanych jest ok. 60 gatunków rosnących w klimacie umiarkowanym i subtropikalnym Eurazji, Ameryki Płn. i Środk.

Charakterystyka

Kwiaty: Rośliny jednopienne, ale kwiaty są rozdzielnopłciowe. Kwiaty męskie zebrane w kotkowate kwiatostany, kwiaty żeńskie zebrane w grona.
Owoce: Orzechy lub orzeszki.

Systematyka

Pozycja w systemu Reveala 

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Rosopsida, podklasa oczarowe, nadrząd Juglandanae, rząd leszczynowce. Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rodziny leszczynowate wg Reveala

Podział wg systemu Reveala 
  • podrodzina: Coryloideae Hook. f.

    • plemię: Coryleae Dumort.

      • rodzaj: Corylus L. - leszczyna
  • rodzaj: Ostrya Scop. - chmielograb, ostria
  • rodzaj: Ostryopsis Decne.
Podział wg systemu Cronquista 
  • rodzaj: grab (Carpinus)
  • rodzaj: leszczyna (Corylus)
  • rodzaj: ostria, chmielograb (Ostrya)
  • rodzaj: Ostryopsis (należy tu gatunek: Ostryopsis davidiana).

Przypisy

Obrazki plamiste

Obrazki plamiste (Arum maculatum) - bylina z rodziny obrazkowatych. Roślina chroniona w Polsce. Jest trująca z powodu zawartości aroiny.

Kwiaty

Kwiaty

brązowe, w maczugowatej kolbie otulonej pochwą białozielonkawą. Okres kwitnienia obrazków w Polsce to kwiecień - maj.

Łodyga

Łodyga wyprostowana, naga.

Liście

Liście obrazków są strzałkowate, często z ciemnozielonymi lub brązowymi plamami .

Biotop

Lasy liściaste i zarośla.

Występowanie

Roslina w Polsce dość rzadka, tylko na zachodzie i południu.

Nifredil

Nifredil to biały kwiat w fikcyjnym świecie Śródziemiu stworzonym przez Tolkiena, który pojawił się w Beleriandzie w lasach Neldoreth w dniu urodzin pięknej Luthien, aby ją powitać na świecie. Powiadano iż ten kwiat był Gwiazdą Ziemi. W IV Erze kwiaty te nadal kwitły. Rosły w Lothlorien razem za złocistymi Elanorami.

Dominacja niezupełna

Dominacja niezupełna, dominacja niepełna uwidacznia się w heterozygocie wtedy, gdy allel dominujący nie maskuje całkowicie allelu recesywnego. Przykład: allel dominujący A determinuje czerwoną barwę kwiatów, a allel recesywny a - białą. W przypadku dominacji zupełnej heterozygota Aa miałaby kwiaty czerwone. W przypadku dominacji niezupełnej kwiaty będą różowe.

Pałka wąskolistna

Pałka wąskolistna, rogożka (Typha angustifolia, L.) - gatunek roślin należących do rodziny pałkowatych. W Polsce roślina dość pospolita.

Charakterystyka

Łodyga 
Prosta, wzniesiona, sztywna, wysokości od 1 do 3 m.
Kwiaty 
Roślina jednopienna, rozdzielnopłciowa. Kwiatostan typu kolba - w górnej części kwiaty męskie, w dolnej żeńskie, zawsze nieznacznie oddalone od siebie. Kwitnie pomiędzy czerwcem na sierpniem.
Liście 
Ciemnozielone, szerokości od 3 do 10 mm.
Owoce 
Jednonasienne orzeszki, w formie puchu, przenoszone przez wiatr.
Biotop 
Szuwary jezior i stawów oraz niewielkich bagienek. Preferuje glebę ubogą w składniki odżywcze. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zespołu Typhetum angustifoliae.

Bibliografia

1.
2.